Dil felsefesi, felsefe içinde antik dönemden beri tartışılan bir konu olmakla birlikte, Frege'nin 1879 tarihli Begriffsschrift adlı eseriyle bağımsız bir alt-disiplin olarak şekillenmeye başlamıştır. Yaklaşık bir buçuk yüzyıllık bu disiplinleşme sürecinin haritası bugüne dek bütüncül biçimde çıkarılmamıştır. Bu çalışma, analitik dil felsefesi geleneğinin (Frege-Russell-Wittgenstein-Quine-Kripke çizgisi) 1879'dan günümüze uzanan disiplinleşme dinamiklerini sistematik-kavramsal bir tarama yoluyla haritalamayı amaçlamaktadır. Yöntem olarak PRISMA temelli bir tarihsel-tematik tarama protokolü (TT-PRISMA-PoL) önerilmiş ve uygulanmıştır. İki uluslararası indeks (WoS Core Collection ve Scopus) ile on bir farklı veri tabanı İngilizce, Almanca, Türkçe ve Hintçe sorgularla taranmış; iki uluslararası indeksten yineleme öncesi 79.056 ham kayıt elde edilmiştir. Bulgular, yedi tarihsel dönem (Doğuş, Mantıksal Pozitivizm, Sıradan Dil, Naturalist, Externalist-Pragmatist, Çağdaş ve Türkiye eksenli alımlama dönemleri) ile sekiz tematik kümeyi (anlam, gönderme, doğruluk koşulu, mantıksal form, söz edimi, modallik, çeviri-belirsizlik, kavramsal mühendislik) birlikte değerlendirmektedir. Yayınların yaklaşık üçte ikisinin 2011 sonrasına ait olduğu, 2018 sonrasında kavramsal mühendislik ekseninde yıllık yayın sayısının iki katından fazla artarak 2025'te 207'ye ulaştığı tespit edilmiştir. Türkçe yayın oranı her iki uluslararası indekste %0,2 düzeyindedir. Türkiye-Hindistan dil felsefesi diyaloğu ise iki bağımsız veri tabanında sıfıra yakın değerlerle doğrulanmaktadır. Bhartṛhari geleneğinin analitik gelenekle diyaloğu Hindistan'da özgün bir yol sunarken, Türkiye'deki üç dalgalı alımlama (1949–1980, 1980–2000, 2000-bugün) görece pasif bir konum sergilemektedir.
Stories on this topic, gathered from every source.
