“Önce baştakiler gitsin, sonra okulu konuşuruz” gibi bir sıralama yapmak büyük bir yanılsamadan ibarettir. Başımızdakileri gönderecek olan şey; okullarda, fabrikalarda ve mahallelerimizde büyüteceğimiz örgütlü gücümüzden başka bir şey değildir.
Read the full story at the source
This story was published by Evrensel.
See other sources covering this event →
Birlikteliğimizin bize getirdiği bu heyecan ve umut, genç kadınların proleterleştiği ve yoksullaştığı, yaşam şartlarının kötüleştiği, her geçen gün kadınların katledildiği bu düzende çareyi örgütlü mücadelede bulduğumuzu gösteriyor.
Kadınların maruz kaldıkları taciz, mobbing ve ayrımcılığın devam etmesinde yalnızca faillerin değil, bu davranışlar karşısında gerekli yaptırımları uygulamayan kurumların ve bu davranışları yeniden üreten politikaların da sorumluluğu bulunuyor.
Bu kazanım, öğrencilerin ortak bir sorun etrafında yan yana geldiğinde sözünü dinletebildiğini ve üniversite yönetimine geri adım attırabildiğini gösteren somut bir örneğidir.
Artan kadın cinayetleri, MESEM’lerde katledilen çocuklar, hat safhada sömürü ve ekonomik kriz devam ederken Saray rejiminin, LGBTİ’leri kriminalize etmesi öğrenciler tarafından eleştiriliyor.
Tarih, egemen sınıfa karşı mücadelemizle kazanımlar elde ettiğimiz sayısız örnekle doluyken umutsuzluğa savrulmak bizi ancak geriye götürecektir.
Demokratik, bağımsız bir ülkeyi ve demokratik özerk bir üniversiteyi hedeflemek; halkın en geniş kesimleriyle ve işçi sınıfıyla omuz omuza, faşizme karşı ortak bir demokrasi cephesini bugünden fiilen örgütlemektir.
Comments