Latif Bey, balkonda vakit geçirmeyi pek severdi. Şemsiyesinin güvenli gölgesinde arzu ettiği kadar güneşi bedenine değdirir, sokağın tekinsiz hallerine yukarıdan bakar, canı sıkıldığında da yine kimseye görünmeden içeri geçer ama bir şekilde dış dünyayla bağlantısını sürdürdüğünü düşünüp kendini tatmin olmuş hissederdi. Ne sadece eve kapalı olmanın karanlığı ne kalabalıklara karışmanın bunaltıcı hengâmesi olurdu balkonda. İnsan ... Read more The post Öykü: Erken Teşhis | Almula Türedi first appeared on Edebiyat Haber .
Dünyanın son günü gibi bir gündü. Ya da dünyanın son gecesi. Gökyüzü, uzansak yıldızlarını ellerimize tutuşturacak kadar yakındı. Yer ile gök birdi sanki. Sıcak, her bir yandan vücutlara nüfuz ediyordu. Az önce duş almış olmama rağmen, sanki hiç su değmemiş gibi kuruyuvermiştim. Saç diplerimdeki hafif nem de olmasa hiç değmediğini düşünebilirdim. İçimin sıkıntısı dünyayı boğuyor ... Read more The post Öykü: Dünyanın son günü | Almula Türedi first appeared on Edebiyat Haber .
Stories on this topic, gathered from every source.
