NASA'nın OSIRIS-REx göreviyle Dünya'ya getirilen Bennu örnekleri, asteroidin Güneş Sistemi'nin sıcak ve soğuk bölgeleri arasındaki sınırda oluşmuş olabileceğini gösterdi. İzotop analizleri, erken dönemdeki madde dağılımına dair yeni ipuçları verdi.
Read the full story at the source
This story was published by CHIP Online.
See other sources covering this event →
Grönland'ın kilometrelerce kalınlıktaki buzunun altında beklenenden daha bağlantılı bir vadi ağı bulunuyor. NASA'nın yeni araştırma özetine göre bilim insanları 1943 buz altı vadisini haritaladı; bunların yaklaşık üçte biri daha önce tanımlanmamıştı. Teknoblog'da daha önce Grönland'daki buzulların iklim tartışmasındaki yerini aktarmıştık. Yeni çalışma, buzun altında kalan araziyi daha ayrıntılı göstererek bu tartışmaya farklı bir veri katıyor. Grönland buz tabakası yaklaşık 1,7 milyon kilometrekareye yayılıyor ve en kalın yerlerinde üç kilometreyi aşıyor. Altındaki kaya yüzeyini doğrudan görmek mümkün olmadığından haritalar radar, uydu ölçümleri ve hesaplamalara dayanıyor. Yeni yöntemde araştırmacılar buzun üst yüzeyindeki çok küçük yükselme ve alçalmaları okuyor. Buz bir vadi veya sırt üzerinden akarken alttaki şekil yüzeyde silik bir iz bırakabiliyor. Uydu verileriyle bu izleri izlemek, daha önce parça parça görülen vadileri birbirine bağlamaya yardımcı olmuş. Yaklaşık 1943 vadinin tamamı yeni keşif değil. Çalışmanın önemli sonucu, bunların üçte birlik bölümünün ilk kez belirlenmesi ve daha önce bilinen çok sayıda vadinin sanılandan yüzlerce kilometre daha içeri uzandığının görülmesi. Özellikle orta batı kesiminde uzun, düz ve benzer yönde dizilen vadiler dikkat çekiyor. Araştırmacılar bu düzenin eski tektonik yapıların suyun akış yolunu etkilemiş olabileceğine işaret ettiğini söylüyor, fakat oluşum açıklaması kesinleşmiş değil. Buz altı vadileri buz akışını etkiliyor Vadiler yalnızca geçmiş jeolojiyi anlatmıyor. Buz … Grönland’ın buz altında saklı 1943 vadisi yeni haritada ortaya çıktı haberi ilk önce Teknoblog üzerinde yayımlandı.
NASA, Boeing’in Starliner aracı için iki yeni insanlı görev sipariş ediyor. Kurum ayrıca Starliner’ın yeniden uçabilmesi ve Vulcan roketine geçiş için Boeing’e 359 milyon dolar destek verecek.
Evrenin derinliklerini keşfetmek için tasarlanan Nancy Grace Roman Uzay Teleskobu, kritik öneme sahip Geniş Alan Enstrümanı'nı başarıyla devreye alarak operasyonel süreçte büyük bir adım attı.
NASA ve Teledyne, Ay'daki uzun süreli görevlerde kullanılmak üzere atmosferik havaya ihtiyaç duymadan elektrik üretebilen yeni bir hidrojen yakıt hücresi geliştiriyor.
Küçük uyduların hareket kabiliyeti, taşıyabilecekleri yakıt ve donanımla sınırlı. NASA'nın ASCENT çift itki görevinde sınadığı yaklaşım, aynı yakıt deposundan iki farklı motor türünü beslemek. Büyük bir ayakkabı kutusu boyutundaki CubeSat, çevresel ve fiziksel testlerini tamamladı. Sıradaki aşamada güneş panellerinin eklenmesi ve fırlatma hazırlığı var. NASA'nın 25 Eylül açıklamasına göre uydu, kimyasal itki ile elektrikli itkiyi tek bir sistemde birleştirecek. Kimyasal motor kısa sürede daha güçlü bir itiş sağlarken elektrikli motor düşük itkiyle daha uzun süreli, verimli düzeltmeler için kullanılabiliyor. İki yaklaşımın gereksinimleri farklı olduğu için bunları ortak bir depoya bağlamak küçük bir araçta önemli bir mühendislik denemesi. NASA'nın Marshall Uzay Uçuş Merkezi'nde tamamlanan sınamalar, uydunun fırlatma ve uzay ortamına hazırlanmasında kullanılan adımları kapsıyor. Ekip, aracın yönelimini koruyarak antenlerini Dünya'ya, güneş panellerini Güneş'e çevirebilmesini de doğrulamaya çalıştı. Bunun yanında son sistem kontrolleri tamamlanacak. Testlerin bitmesi, çift motor düzeninin yörüngede işe yaradığının henüz kanıtı sayılmıyor. Görevde Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'nün geliştirdiği elektrospray motorları, Plasma Processes'in kimyasal itki modülü ve Georgia Teknoloji Enstitüsü'nün bütünleştirdiği uydu platformu yer alıyor. ASCENT adı, zehirli olmayan enerjik uzay aracı yakıtı yaklaşımına dayanıyor. Ortak yakıt kullanımı, küçük uyduda ayrı tanklara ve daha fazla tesisata ayrılacak alanı azaltma potansiyeli taşıyor; bunun gerçek kazanımı uçuş denemesiyle ölçülecek. Yörüngede hangi hareketler denenecek? … NASA, iki itki türünü birleştiren küçük uyduyu sınadı haberi ilk önce Teknoblog üzerinde yayımlandı.
Uluslararası Uzay İstasyonu'nun yörüngesi, bağlı durumdaki Cygnus XL kargo aracının 18 dakikalık motor ateşlemesiyle yeniden ayarlandı. NASA'nın verdiği ölçüme göre istasyonun en yüksek noktası yaklaşık 2,4 kilometre, en alçak noktası ise yaklaşık 1,3 kilometre yükseldi. Manevra, ekim başındaki Crew-13 uçuşunun istasyonla buluşması için gereken yörünge düzenine katkı sağlıyor. Kargo aracının yalnızca malzeme taşımasının ötesinde bir görev üstlenmesi dikkat çekiyor. NASA'nın 25 Eylül kayıtlarına göre ateşlemenin ardından yörüngenin yüksek ve alçak noktaları sırasıyla 265,5 ve 256,8 mil oldu. Bu değerler yaklaşık 427 ve 413 kilometreye karşılık geliyor. Uzay İstasyonu tek bir sabit yükseklikte dönmüyor; yörüngesinin iki ucu arasında doğal bir fark bulunuyor. Atmosferin seyrek üst katmanlarının sürüklemesi de zaman içinde yüksekliği azaltıyor. Bu nedenle istasyonun belirli aralıklarla yükseltilmesi gerekiyor. Cygnus XL, Northrop Grumman'ın NASA için yürüttüğü ticari ikmal görevinde kullanılıyor. Araç 13 Nisan'da istasyona 11 bin pounddan, yani yaklaşık beş tondan fazla bilim malzemesi ve erzak getirmişti. Ekim ayına kadar istasyona bağlı kalması planlanıyor. Ayrılmadan önce atılacak malzemelerle doldurulacak ve Dünya atmosferine girerken kontrollü biçimde yanacak. Bu plan, onu geri dönen bir kapsül gibi değerlendirmemek gerektiğini gösteriyor. Motor ateşlemesinde Cygnus XL'in yönlendirilebilen itki motoru kullanıldı. İstasyonla bağlantılı araçtan gelen itki, bütün yörünge kompleksinin hareketini az miktarda değiştiriyor. Miktar yüzlerce kilometrelik yörüngede … Cygnus XL, Uzay İstasyonu’nun yörüngesini yükseltti haberi ilk önce Teknoblog üzerinde yayımlandı.
Comments