Your cookie preferences
We use necessary cookies for your session and preferences. You can optionally allow usage measurement and advertising cookies too. Privacy policy
1992 yılında Pasifik Okyanusu’ndaki şiddetli fırtınada bir yük gemisi battı. Hong Kong’dan demir alan gemi, Washington Tacoma’daki “The First Years İnc.” şirketine Çin malı binlerce ördek götürüyordu. Ama bu ördekler, ömrünü Çin lokantalarında “cilalı ördek” olarak bitirenlerden değildi.
Read the full story at the source
This story was published by Cumhuriyet.
See other sources covering this event →
Pentagon'un F-35 programında milyarlarca dolar değerindeki parçaların kayıtlarda yer almaması, güvenliğe ilişkin soru işaretlerini yeniden gündeme getirdi. Daha önce bazı parçaların Çin'in eline geçtiğine ilişkin iddialar da tartışmalara yeni bir boyut kazandırdı. Peki, yıllardır çözülemeyen denetim sorunlarının arkasında ne var? İddiaların kapsamlı bir soruşturmayla aydınlatılması gerektiğini belirten Güvenlik Uzmanı Coşkun Başbuğ'a göre, ortaya çıkacak sonuçlar Washington'da yeni bir siyasi hesaplaşmanın fitilini ateşleyebilir.
Akıllı bir sohbet uygulamasına soru sorduğumuzda, cep telefonumuzdan anında bir metni çevirmesini veya tek dokunuşla fotoğrafı düzenlemesini istediğimizde, bütün bunlar saniyenin küçük bir diliminde gerçekleşen dijital bir sihir gibi görünüyor. Ancak bu kolaylığın arkasında son derece karmaşık bir sanayi altyapısı bulunuyor. Günümüzde petrolden daha değerli, altından daha stratejik hale gelen bu görünmez motorun adı ise yapay zekâ çipleri. ABD ile Çin arasında bu teknolojik kaynak üzerindeki rekabetin giderek kızışması, özellikle Washington'ın Çinli şirketlerin yurt dışındaki veri merkezlerinde gelişmiş işlem kapasitesi kiralamasını yasaklayan yeni kararıyla birlikte, teknoloji savaşını günlük hayatımızı doğrudan etkileyen bir meseleye dönüştürdü. Artık bu mücadele, uzak bir siyasi rekabet olmaktan çıkarak sıradan tüketicinin bütçesini ve dijital araçlarının maliyetini tehdit eden bir unsura dönüşüyor. Yapay zekâ çipleri nedir, sıradan cep telefonu işlemcilerinden nasıl ayrılır? Rekabetin özünü anlayabilmek için öncelikle bu çiplerin ne olduğunu basitçe açıklamak gerekiyor. Bilgisayar veya cep telefonlarında kullanılan geleneksel işlemci (CPU), son derece zeki ancak karmaşık görevleri belirli bir sırayla, teker teker yerine getiren bir çalışana benzetilebilir. Buna karşılık gelişmiş grafik işlemcileri (GPU) ve yapay zekâ hızlandırıcıları gibi yapay zekâ çipleri, aynı anda çalışan yüz binlerce küçük beyinden oluşan bir orduyu andırıyor. Bu özgün mühendislik tasarımı, yapay zekâ çiplerinin milyarlarca veri, metin ve görüntüyü eş zamanlı olarak işlemesine, bunlar arasındaki örüntüleri tespit etmesine ve akıllı sistemleri anlama, çıkarım yapma ve içerik üretme konusunda eğitmesine imkân tanıyor. Yeni nesil tek bir çipin onlarca milyar minyatür transistör barındırdığını belirtmek yeterli. Bu çipler, dünyada yalnızca az sayıda şirketin sahip olduğu son derece hassas lazer teknolojileriyle üretiliyor. Bu durum üretimlerini hem pahalı hem de sınırlı hale getirirken, söz konusu çiplere sahip olmak ekonomik ve askerî güçle eşdeğer görülüyor. ABD ve Çin bayrakları, yarı iletken çiplerin yer aldığı elektronik devre kartı üzerinde görülüyor / Fotoğraf: Reuters Washington, bulut bilişim üzerinden çiplere neden kısıtlama getiriyor? ABD, bu çiplerin tasarımında sahip olduğu üstünlüğün kendisine belirleyici bir stratejik avantaj sağladığının farkına vararak yıllar önce Çin'e yönelik ihracat kısıtlamaları getirdi. Ancak Çin'in büyük teknoloji şirketleri bu engeli aşmanın bir yolunu buldu. Çipleri satın alıp ülkeye getirmek yerine, Singapur ve Malezya gibi komşu Asya ülkelerinde kurulan büyük veri merkezlerinden internet üzerinden uzaktan işlem kapasitesi kiralamaya yöneldi. Washington'ın son kararı ise bu kapıyı tamamen kapatmayı hedefliyor. Böylece Çinli şirketlerin kendi ülkeleri dışındaki veri merkezlerinde bu çiplerin işlem kapasitesini kiralamasının da önüne geçiliyor. Bu gelişmeyle teknoloji savaşı, bir ürünün satışını engelleme aşamasından hizmet kiralanmasını yasaklama aşamasına taşındı. Bu dönüşüm, küresel dijital tedarik zincirlerini belirsizliğe sürüklerken Pekin'i de ekonomik baskı araçlarını devreye sokmaya yöneltiyor. Çin'in gündeme getirdiği başlıca seçeneklerden biri, küresel elektronik üretiminde kullanılan nadir toprak elementlerinin ihracatını kısıtlama tehdidi. Hindistan'ın Bengaluru kentinde bir kişi, Anthropic'in yapay zekâ platformu Claude'u gösteren cep telefonunu tutuyor / Fotoğraf: AFP Maliyet tüketicinin cebine nasıl yansıyor? Siyasi hesaplardan bağımsız olarak, her ticari veya teknolojik savaşın nihai faturasını eninde sonunda tüketici ödüyor. Bu rekabetin bireysel bütçelere yansıması üç temel alanda kendisini gösteriyor. 1. Akıllı telefon ve bilgisayar fiyatları artıyor Yeni nesil cep telefonları artık yalnızca bulut bilişim hizmetlerine dayanmıyor. Akıllı fotoğrafçılık özelliklerini ve kişisel asistanları çalıştırmak için cihazların içine entegre edilmiş küçük yapay zekâ çipleri de kullanılıyor. Kısıtlamaların sıkılaşması, tedarik zincirlerinin aksaması ve nadir toprak elementlerinin maliyetinin yükselmesiyle Apple, Samsung ve Xiaomi gibi şirketlerin bu çipleri üretme maliyetleri de artıyor. Bu artış, tüketicinin mağazadan satın aldığı cep telefonunun fiyatına doğrudan yansıyor. 2. Ücretsiz ve ucuz uygulamalar dönemi sona erebilir Son iki yılda DeepSeek ve Qwen gibi Çin merkezli yapay zekâ modelleri, küresel fiyat rekabetinde önemli rol oynadı. Bu modeller, ABD merkezli rakipleriyle karşılaştırılabilir yetenekleri çok daha düşük maliyetlerle sunarak Batılı şirketleri hizmetlerini ücretsiz veya indirimli fiyatlarla kullanıma açmaya zorladı. Çinli geliştiricilerin işlem kapasitesine erişiminin kısıtlanması ve rekabet güçlerinin zayıflaması halinde, büyük Amerikan teknoloji şirketleri kendilerini pazarda neredeyse rakipsiz bir konumda bulabilir. Bu durum, yapay zekâ uygulamalarına, tasarım programlarına ve iş ile eğitim hayatında giderek vazgeçilmez hale gelen ofis üretkenliği araçlarına yönelik ay
Gözler, Asya-Pasifik Ekonomik İşbirliği (APEC) Liderler Zirvesi kapsamında Çin’in Shenzhen kentinde düzenlenecek üçlü zirveye çevrildi. Zirvede Çin Devlet Başkanı Şi Cinping, ABD Başkanı Donald Trump ve Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin bir araya geliyor. Bu görüşme fikri geçtiğimiz eylül ayında, Çin ve ABD liderleri arasında Washington’da yapılacak zirvenin hazırlıkları sırasında şekillenmeye başladı. Üç büyük gücün liderlerinin, uluslararası sistemin çözülmeye başladığı ve yeni düzenin hatlarının belirginleştiği dönemde bir araya gelecek olması, buluşmanın kısa sürede tarihî “Yalta Konferansı” ile karşılaştırılmasına yol açtı. Tersine çevrilmiş Kissinger üçgeninden uzaklaşma “Şenzhen Zirvesi” , Trump yönetiminin, ikinci başkanlık döneminin başında uygulamaya koymaya çalıştığı “tersine çevrilmiş Kissinger üçgeni” diplomasisinden uzaklaşmasının önemli dönüm noktasını oluşturuyor. ABD Başkanı, 1970'lerde Henry Kissinger'ın Çin ile Sovyetler Birliği arasındaki ayrışmadan yararlanarak Pekin'i Moskova'dan uzaklaştırmayı başarmasının aksine, Moskova'yı Pekin'den uzaklaştırmayı hedeflemişti. Ancak Trump'ın bu yaklaşımı hayata geçirme girişimleri, Çin ile Rusya arasındaki ortaklığın sağlamlığına ve iki ülkenin stratejik iş birliğini derinleştirmesine takıldı. fazla oku Bu bölüm, konuyla ilgili referans noktalarını içerir. (Related Nodes field) Öte yandan Trump, Ukrayna'daki savaşı sona erdirme vaadini de yerine getiremedi. Bu başarısızlıkta, Kiev yönetiminin Rusya'nın şartlarını içeren bir çözümü reddetmesi ve Avrupa'nın Ukrayna'ya verdiği güçlü destek etkili oldu. Söz konusu çözüm ise Trump yönetimi içinde, özellikle damadı Jared Kushner ve özel temsilcisi Steve Witkoff gibi dış politika danışmanları tarafından destekleniyordu. Ayrıca Çin'e gümrük tarifeleri üzerinden baskı kurma girişimleri de ters tepti. Pekin yönetimi, kritik mineralleri bir koz olarak kullanarak karşılık verdi. Bu gelişmelerin ardından Trump yönetimi söz konusu stratejiden uzaklaşmaya başladı. Washington, Moskova'yı kendi safına çekme hedefinden vazgeçmeden, bunun yerine Çin ile gerilimi düşürme yoluna gitti. Bu yaklaşım, Avrupa'daki geleneksel ortakları ikinci plana iten; Putin ile güvenlik ve siyasi mutabakatlar ile kazançlı ekonomik anlaşmaları öne çıkaran jeopolitik bir bakış açısına dayanıyor. ABD Başkanı Richard Nixon ve Ulusal Güvenlik Danışmanı Henry Kissinger, 22 Şubat 1972'de Çin'e gerçekleştirdikleri resmî ziyaret sırasında Pekin'de Çin Komünist Partisi lideri Mao Zedong ile bir araya geldi / Fotoğraf: AFP Pekin ile yumuşama, Moskova'nın yalnızlığını sona erdirme Bu çerçevede Trump ile Şi arasında Pekin ve Washington'da gerçekleştirilen iki zirve, dünyanın en büyük iki ekonomisinin maliyetli bir çatışmaya sürüklenmesini önleyen ticari yumuşama süreciyle sonuçlandı. Bu gelişme, küresel ekonominin karmaşık sorunlarla karşı karşıya olduğu bir dönemde yaşandı. Bu süreç boyunca ABD ve Çin tarafları, Tayvan meselesi de dâhil olmak üzere siyasi anlaşmazlıkları gündemin geri planında tutmaya ve ilişkilerini “yapıcı stratejik istikrar” çerçevesinde sürdürmeye çalıştı. Washington Zirvesi'nde İran krizi konusunda sağlanan uzlaşı da iki ülkenin ortak çıkarlar üzerinden ilerleme ve anlaşmazlıkları asgari düzeyde tutma isteğini açıkça ortaya koydu. Taraflar, Tahran'ın nükleer silaha sahip olmaması ve uluslararası deniz ulaşım güzergâhlarında geçişlere ücret uygulamaması gerektiği konusunda mutabık kaldı. Aynı dönemde Trump yönetimi, Kiev'in Rusya'nın şartlarını içeren bir anlaşmayı reddetmesi üzerine Moskova'ya daha fazla yakınlaşma politikası izledi. Washington yönetimi, Rusya Maliye Bakanı'nı eylül ayının başında Kuzey Carolina eyaletinin Asheville kentinde düzenlenen G20 Maliye Bakanları toplantısına davet ederek Moskova'nın diplomatik tecridini kısmen sona erdirdi. Ardından Rusya Dışişleri Bakanı Sergey Lavrov'un Atlanta'ya gerçekleştirdiği ziyaret ve G20 Dışişleri Bakanları toplantısına katılması geldi. Bu gelişmeler, Putin'in aralık ayında Miami'de düzenlenecek zirveye davet edilmesinin önünü açtı. Zirvenin ortaya çıkaracağı sonuçların önemli bir bölümü Çin'in tutumuna ve hesaplarına bağlı. Zira Şi, İran savaşından çıkış yolu arayan Trump ve Ukrayna'da hedeflerine ulaşmak isteyen Putin'in aksine, acil siyasi baskılarla karşı karşıya değil. Ekim ayında ABD'nin Moskova'ya açılımı ekonomik alana da taşındı. Trump, Putin ile Rusya'dan ABD ve dünya piyasalarına büyük miktarda dizel yakıt tedarik edilmesi konusunda anlaşmaya vardıklarını duyurdu. Bu sevkiyatlara yönelik yaptırımlar da geçici olarak askıya alındı. Bununla da yetinmeyen ABD Başkanı, enerji, doğal gaz ve diğer sektörleri kapsayan büyük yatırım fırsatları ve ekonomik anlaşmalardan söz etti. Washington ile Moskova, Amerikan şirketlerinin Rusya pazarına yeniden dönmesinin yollarını da görüşmeye başladı. Yalta'daki Livadya Sarayı'nın bahçesinde sergilenen, ABD Başkanı Donald Trump, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ve Çin Devlet Başkanı Şi Cinping'i 1945 Yalta Konferansı'na gönderm
ABD Başkanı Donald Trump, İran'daki savaşı sona erdirmek için Çin veya Rusya'nın yardımına ihtiyaç duymadıklarını söyledi. İran'ın anlaşma yapmak istediğini savunan Trump, Tahran yönetimiyle müzakerelerin sürdüğünü ancak kalıcı bir anlaşma hedeflediğini belirtti. Trump, İran'ın Washington'a yönelik olası bir saldırısına da sert karşılık vereceklerini söyledi.
ABD Başkanı Donald Trump, perşembe günü Çin'in Shenzhen kentinde yaptığı açıklamada, Washington'a yönelik olası bir İran kirli bomba tehdidi haberlerinin ortasında İran'ın "gazlar" ve "biyolojik silahlara" yöneldiğini söyledi.
ABD, Rusya ve Çin liderlerini tarihte ilk kez aynı masada buluşturacak üçlü görüşme öncesi ‘Yeni Yalta’ ve ‘Avrupa paylaşılıyor’ yorumları tartışma yarattı. Dr. Barış Adıbelli, Yalta benzetmesinde gözden kaçan önemli bir farka dikkat çekerken, Trump'ın yeni Avrasya hesabını da anlattı. Dr. Murat Jane ise Putin'in Çin'e bağımlı kalmak istemediğini belirterek Moskova'nın Washington ile yakınlaşmasının arkasındaki hesabı anlattı.

Comments