Bir Türk atasözü şöyle der: “Dost acı söyler.” Burada kastedilen şudur: Bir kişi gerçekten dost ise samimiyetle ve dürüstlükle dostluk ilişkisi içinde olduğu kişinin veya unsurun eksiklerini ve yanlışlarını açıkça ifade eder ve böylece dostunun yanlış ve kötü bir yola sürüklenmesini önler. Bir insan görünüşte dost ise ancak gerçeklikte dost değilse, dalkavukluk yapar, yanlışları ve eksikleri görmezden gelir, böylece yanlışların ve eksiklerin devam etmesinin yolunu açmış olur ve dostuna iyilik yapmış olmaz.
Read the full story at the source
This story was published by Cumhuriyet.
See other sources covering this event →
Telefonum çaldı. İstanbul Opera ve Balesi’nden emekli balerin Halise Demir arıyordu. “Beni hocanız Yıldız Alpar aradı” dedi; “TRT 2’deki Tiyatrovizyon’da sizin sahneye koyduğunuz Kerbela oyunuyla ilgili yapılan programı izlemiş. Bana mutlaka telefonunu bul, konuş, o benim öğrencim dedi. Mutlaka aramanızı bekliyor.” Telefonu kapayınca yetmiş yıl önceye döndüm. Yıldız Alpar, sanat hayatımdaki ilk hocam.
PKK’nin üç siyaset tarzı üç farklı döneminin ürünüdür. Kurulduğu 1978 yılından, şiddet eylemleri ve askeri darbeyle sağlamlaştırılarak ulaştığı 1990’lar PKK’nin ilk dönemini oluşturur. Sovyetler Birliği’nin yıkılışının ardından başlayan ikinci döneminde, yerleştiği neoliberal alanda terör eylemlerini yükselttiğini görürüz. Bu süreç, 1999’da Abdullah Öcalan’ın yakalanarak yurda getirilmesi ile sona erdi. 11 Eylül 2001 saldırıları ardından, dünya genelinde terör örgütlerine karşı başlayan mücadele dalgasıyla birlikte, örgüt kendine yeni bir ideolojik kılıf yarattı.
Emekli Büyükelçi Mehmet Fatih Ceylan, Türkiye, Pakistan ve Suudi Arabistan arasında imzalanan Mekke Antlaşması’nın Türkiye’yi olası bölgesel çatışmalarda nasıl bir yükümlülük altına sokabileceğini değerlendirdi.
Comments